Η δημοσιογραφική "οικογένεια" με θλίψη αποχαιρετά τον Στέφανο Σιμωτά



Έφυγε από τη ζωή βράδυ Δευτέρας 17-5-2021, ο δημοσιογράφος και π. συνεργάτης του eviaxpress.gr   σε θέματα αυτοκινήτου, Στέφανος Σιμωτάς.
Ένας άνθρωπος με έντονα ανεπτυγμένο το αίσθημα της κοινωνικής  προσφοράς, μάχιμος δημοσιογράφος, ανήσυχο πνεύμα, άνθρωπος της δράσης, προσπαθούσε να αντιμετωπίζει με υπομονή και λογική τις όποιες δυσκολίες.  Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε βαθιά θλίψη σε όλους όσους τον γνώριζαν και συνεργάστηκαν μαζί του στο χώρο της δημοσιογραφίας. 
Ο Στέφανος πατέρας ενός 10χρονου αγοριού,  έφυγε σε ηλικία 57 ετών, αφήνοντας πίσω του πένθος και πολλά νέα τηλεοπτικά σχέδια που είχε ξεκινήσει και περίμενε να περάσει η πανδημία για να τα υλοποιήσει. Η μοίρα του όμως, είχε γραμμένο, διαφορετικό σενάριο για την ζωή του, που έχασε εντελώς απρόσμενα. 


Ο Στέφανος Σιμοτάς, ήταν μέλος της δημοσιογραφικής Ένωσης Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου Μακεδονίας-Θράκης. Ο Πρόεδρος και καρδιακός φίλος του Στέφανου,  κ. Φάνης Παπαδόπουλος  τον αποχαιρέτησε με βαριά συγκίνηση. 

"Έφυγε από τη ζωή χθες βράδυ (17-5-2021) σε ηλικία 57 ετών, ο δημοσιογράφος και μόνιμος συνεργάτης του politispress.gr, σε θέματα αυτοκινήτου και τοπικής αυτοδιοίκησης, Στέφανος Σιμωτάς.
Στην ομάδα του politispress δεν έχουμε λόγια και δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι ο Στέφανος δεν θα είναι πλέον μαζί μας. Άνθρωπος της προσφοράς και του εθελοντισμού.
Ο Στέφανος Σιμωτάς έχει εργαστεί στην τηλεόραση, ραδιόφωνο, έντυπο τύπο καθώς και σε ηλεκτρονικά μέσα, μέλος της Ένωσης Δημοσιογράφων Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου.
Ήταν Υπεύθυνος πολιτικής προστασίας ΣΕΔΑΠ, καθώς επίσης μέλος στο Σύλλογο εθελοντών δασοπροστασίας Πάρνηθας.
Μέλος στο ΙΔΑΦΚ ( ίδρυμα διαχείριση ανθρώπινων φυσικών καταστροφών)

Στέφανε μας λείπεις …
Συλλυπητήρια στους οικείους του"

Για τον αδόκητο χαμό του  Στέφανου Σιμωτά,  ο καλός φίλος του και συνεργάτης του, ο  γνωστός δημοσιογράφος Κρικόρ Τζακιτζιάν,  έγραψε : 

"Ήταν Νοέμβριος του 1989, όταν πρωτογνωριστήκαμε με το Στέφανο Σιμωτά. Η γνωριμία μας έγινε στην εκπομπή «Μια καλημέρα ειν’ αυτή» της Ρούλας Κορομηλά και του Δήμου Μηλωνά. Ήμασταν στην καλύτερή μας νιότη. Συνομήλικοι οι δυό μας, μόλις 25 ετών τότε.
Εκτός από συνεργάτες στην ΕΡΤ, γίναμε και φίλοι. Τι δεν ζήσαμε! Τι δεν κάναμε! Πόσο δεν γελάσαμε! Αξέχαστα γλέντια!
Τα χρόνια όμως πέρασαν και κύλησε πολύ νερό στο μύλο της ζωής. Συμπορευθήκαμε μαζί για καιρό. Φίλοι κολλητοί. Τα χρόνια πέρασαν, μα η σχέση μας είχε πάντα την ίδια ζωντάνια, όπως τα πρώτα χρόνια. Ήρθαν και οι συννεφιές. Χωρίσαμε για καιρό.
Οι λόγοι όπως πάντα, διαφωνία και ασυμφωνία χαρακτήρων. Όμως, περνούσε ο καιρός και ξαναβρισκόμασταν και ήταν όλα, σαν να μην είχε περάσει μια μέρα.
Ο Στέφανος ήταν αυτός που έκανε εύκολη την επανασύνδεση. Ήταν ίδιος κι απαράλαχτος, σαν τις μέρες της νιότης μας.
Ο αιώνιος έφηβος!
Ένας άνδρας, που δεν μεγάλωσε ποτέ. Μέχρι το τέλος, έτσι έμεινε. Ζούσε την παρατεταμένη εφηβεία του. Αυτό τον έκανε να ξεχωρίζει και να γίνεται αγαπητός σε όλες τις παρέες.
Τον τελευταίο καιρό, ήμασταν και πάλι τσακωμένοι.
Πάντα μαθαίναμε ο ένας για τον άλλο. Σαν να αναζητούσαμε την ευκαιρία για να ξανασμίξουμε και να ξεχάσουμε ό,τι έγινε.
Δεν προλάβαμε να ξαναφιλιώσουμε. Έμαθα ότι έφυγε ξαφνικά.
Ήταν το πρώτο πράγμα που άκουσα μόλις άνοιξα πρωί – πρωί τα μάτια μου. Έπαθα ένα σοκ! Πίστευα πως το τελευταίο πράγμα που θα συνέβαινε ήταν να έφευγε από τη ζωή αυτός ο γίγαντας. Λες και ήμουν σίγουρος πως δεν θα το έκανε ποτέ για ένα και μόνο λόγο. Πώς θα άφηνε μόνο του το Λευτέρη του.
Το μονάκριβο γιό του, που ζούσε και ανάσαινε ο ένας για τον άλλο. Ποιος θα αναλάμβανε να πει σ αυτό το παιδί, ότι ο Στέφανος δεν θα τον ξανασυναντούσε ποτέ. Του το είπε η μάνα του. Πολύ σκληρό για ένα γονιό, να πει στο παιδί του ότι ο άλλος του γονιός δεν ζει πια. Από εδώ και πέρα, εμείς οι φίλοι του έχουμε την υποχρέωση να πούμε στο Λευτέρη, πως ο πατέρας του θα τον φροντίζει από ψηλά. Ό,τι μας προστάξει να κάνουμε για το γιό του, θα είμαστε εκεί να το εκπληρώσουμε.
Εξάλλου μετά από 32 χρόνια φιλίας, με όσες διακυμάνσεις κι αν πέρασε η σχέση μας, πρέπει να την τιμήσουμε και οφείλουμε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων αυτή τη δύσκολη στιγμή.
Καλό ταξίδι φίλε. Μείνε ήσυχος. Θα κάνουμε αυτό που πρέπει."
 


Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια