Δικηγόρος, π. Δήμαρχος Δημήτρης Κατσούλης : "Βόρεια Εύβοια….όταν θα σβήσει η φωτιά"


Βλέποντας τα πρώτα σημάδια ύφεσης της φωτιάς που μετέτρεψε σε στάχτες τον καταπράσινο παράδεισο της Βόρειας Εύβοιας,  ο Δικηγόρος κ. Δημήτρης Κατσούλης, πρώην Δήμαρχος του Δήμου Αυλώνος, δημοτική ενότητα του Δήμου Κύμης Αλιβερίου σήμερα, κοιτάζει τις ανάγκες και τα χρόνια προβλήματα  που φέρνει η επόμενη ημέρα μετά από μία ολόκληρη εβδομάδα  καταστροφικού ολοκαυτώματος. Η μεγαλύτερη μερίδα  των κατοίκων των περιοχών που κάηκαν,  έχουν αντικείμενο επαγγελματικής δραστηριότητας εξαρτώμενο  από το δάσος, τη γη, τις καλλιέργειες που καταστράφηκαν, τις  ελιές, τις  συκιές, τη ρητίνη, το μέλι, που θέλουν χρόνια πολλά να ξαναγίνουν.

 Ο κ. Δημήτρης Κατσούλης  αναφέρει αναλυτικά : 


Οκτώ μέρες συνεχίζει να καίει η φωτιά στην Βόρεια Εύβοια με μία σχεδόν ολοκληρωμένη και ολοκληρωτική καταστροφή. Το πευκοδάσος της Βόρειας Εύβοιας έγινε στάχτη και πολλοί από εμάς δεν θα προφθάσουμε να το ξαναδούμε εάν και εφόσον αναγεννηθεί. Μαζί γίνηκε στάχτη η οικονομική ζωή της περιοχής που στηριζόταν στην εκμετάλλευση του δάσους με την τεράστια συμμετοχή στην ρητινοκαλλιέργεια. Επειδή βέβαια η φωτιά έφθασε στην περιοχή της Ιστιαίας η ζημιά είναι τεράστια και στην συκοπαραγωγή. Επίσης το πλήγμα στον τουρισμό είναι καίριο. Η τοπική οικονομία καταστράφηκε. Η οικολογική καταστροφή είναι ανυπολόγιστη.

Στο ερώτημα ποιος φταίει; Η δική μου απάντηση είναι: η αναποτελεσματική κυβερνητική μηχανή της πυρόσβεσης και της πολιτικής προστασίας. Η έλλειψη συντονισμού, επιτελικού σχεδιασμού με βάση τα τοπικά δεδομένα, η σποραδική μόνο διάθεση των εναερίων μέσων. Ασφαλώς τα αποτελέσματα μπορεί να ήταν λιγότερο τραγικά εάν είχε προηγηθεί η εκτέλεση των προληπτικών παρεμβάσεων επίσης με σχέδιο και συντονισμό. Τα αποτελέσματα θα ήταν ακόμη λιγότερο τραγικά εάν το σύστημα πολιτικής προστασίας και εν προκειμένω δασοπυρόσβεσης ήταν διαφορετικό από το αποτυχημένο που υπάρχει σήμερα. Για την ευθύνη του δήθεν επιτελικού κράτους στον τομέα της πολιτικής προστασίας με αφορμή την καταστροφή της Βόρειας Εύβοιας έχω γράψει στην αρχή της πυρκαγιάς( http://dimitriskatsoulis.blogspot.com/2021/08/blog-post.html ), όταν τις πρώτες μέρες κάηκαν οι Ροβιές. Δεν φανταζόταν κανείς ότι τις επόμενες ημέρες η καταστροφή θα απλωθεί σε όλη την Βόρεια Εύβοια.

Τώρα τι κάνουμε;

Ø  Πρώτα πρέπει να αποκατασταθούν όσοι έχασαν τα σπίτια τους. Να αποζημιωθούν και να στηριχθούν από το κράτος για να ξανακτίσουν.

Ø  Πρέπει να ενισχυθούν άμεσα οι κτηνοτρόφοι για να μπορέσουν να κρατήσουν τα ζώα τους.

Ø  Όσοι καταστράφηκαν, αγρότες και μελισσοκόμοι, πρέπει να αποζημιωθούν και να ενισχυθούν για να ξαναρχίσουν τις καλλιέργειες ή να ανακτήσουν τον κεφάλαιο που έχασαν.

Ø  Οι επιχειρηματίες να αποζημιωθούν για την ζημιά που υπέστησαν τόσο στις υποδομές τους όσο και γενικότερα στην επιχειρηματική δραστηριότητα (τουρισμός, βιοτεχνίες, κ.ο.κ.)

Ø  Να προβλεφθεί η άμεση οικονομική ενίσχυση των ρητινοκαλλιεργητών και των συκοπαραγωγών.

Ø  Να δοθεί η ανάσα που χρειάζεται η τοπική οικονομία.

Αυτά είναι τα αναγκαία άμεσα μέτρα  προστασίας, ανακούφισης και αποκατάστασης. Εν μέρει τέτοια μέτρα ανακοίνωσε σήμερα. 10.8.2021 ο Πρωθυπουργός.

 

Μετά είναι η ώρα του σχεδιασμού και της υλοποίησης στρατηγικών παρεμβάσεων που θα οδηγήσουν στην αναγέννηση της τοπικής οικονομίας και της τοπικής βιώσιμης και ανθεκτικής ανάπτυξης. Εδώ χρειάζεται προσοχή. Ενώ τα μέτρα άμεσης ανακούφισης λίγο πολύ είναι παροχές γύρω από τις οποίες διαμορφώνεται ευρεία πολιτική συναίνεση, ο στρατηγικός σχεδιασμός της αναγέννησης της τοπικής παραγωγικής βάσης δεν είναι πεδίο τεχνοκρατικής προσέγγισης αλλά αντιθέτως πεδίο πολιτικής.

Ποια ανάπτυξη, με ποιο περιεχόμενο, με ποιες προτεραιότητες;

Αρχικά στο ερώτημα ποιος θα απαντήσει στα παραπάνω η θέση μας είναι: η ίδια η τοπική κοινωνία, μέσα από τους φορείς της και την Αυτοδιοίκηση.

Άλλοι ίσως απαντήσουν ότι το σοφό κεντρικό επιτελικό κράτος, αυτό που έκαψε τα πάντα, έχει την υποχρέωση, την γνώση ή την εξουσία να σχεδιάσει και να προσφέρει τις λύσεις. Εμείς λέμε ότι αυτός ο σχεδιασμός από τα πάνω δεν θα υπηρετεί την βούληση της τοπικής κοινωνίας να καθορίσει το μέλλον της. Σχέδιο βιώσιμης και ανθεκτικής ανάπτυξης που δεν είναι ιδιοκτησία της τοπικής κοινωνίας δεν είναι η Αλλαγή που αξίζει o καμένος αυτός τόπος.

 Οι γνωστοί πολιτικοί ντήλερ των επιχειρηματικών συμφερόντων θα προωθήσουν το συγκεντρωτικό μοντέλο σχεδιασμού με προφανή σκοπό το συμφέρον που υπηρετούν. Ήδη ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε Επιτροπή Ανασυγκρότησης Βόρειας Εύβοιας υπό τον Σταύρο Μπένο. Η Επιτροπή αυτή και μάλιστα για την «μεθεπόμενη ημέρα» έχει ένα ρόλο ως προς την συγκυρία προσχηματικό ως προς το διακύβευμα προσβλητικό και απαξιωτικό για την τοπική κοινωνία. Επί οκτώ μέρες ο Πρωθυπουργός δεν ακούει τις κραυγές αγωνίας των πολιτών της Βόρειας Εύβοιας που χωρίς την έγκαιρη κρατική αρωγή παλεύουν να σώσουν τα σπίτια τους αφού έχασαν το δάσος και την πηγή εργασίας και εισοδήματος. Και αίφνης εμφανίζεται ως αναμορφωτής με επιλογές άκρως συγκεντρωτικές λες αυτός ο τόπος δεν έχει θεσμική εκπροσώπηση για να εγκαταστήσει Επιτροπάτο με βοηθό σωτήρα τον κ. Μπένο. Κατά την γνώμη μου ούτε τέτοια  Επιτροπή χρειάζεται ούτε ο Μπένος είναι εν προκειμένω ο καταλληλότερος.

Η κοινωνία της Βόρειας Εύβοιας μπορεί και πρέπει να έχει και να επιβάλλει το δικό της σχέδιο. Με την συνδρομή ασφαλώς των ειδικών επιστημόνων αλλά μέσα από τις θεσμικές διαδικασίες προγραμματισμού και τοπικής διακυβέρνησης.  Ένα σχέδιο ενδογενούς βιώσιμης ανάπτυξης που βασίζεται στην ανάκτηση του χαμένου περιβαλλοντικού κεφαλαίου, στην ανθεκτικότητα απέναντι στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, στην αειφόρο ποιοτική πρωτογενή παραγωγή, στον τουρισμό και την κοινωνική διαχείριση των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Σε αυτό το κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον οι ιδιωτικές επενδύσεις είναι ευπρόσδεκτες αλλά με παράλληλη κοινωνική συμμετοχή και ευθύνη.

Για την επόμενη ημέρα οι πολίτες της Βόρειας Εύβοιας πρέπει να μπορούν από τώρα να ονειρεύονται και να σχεδιάζουν. Χωρίς να αφήσουν κανένα περιθώριο διάψευσης για τα μέτρα άμεσης αποκατάστασης, χωρίς περιθώριο ανοχής σε  κάλπικες εξαγγελίες.