Σιδερίτης Ευβοίας



Sideritis euboea [1]

Ο Sideritis euboea, ένα από τα 17 είδη που σιδερίτη που φύεται στην Ελλάδα, ή Τσάι του βουνού της Εύβοιας, είναι πολυετής πόα ύψους 15 – 40 εκ. Το φυτό καλύπτεται από εριώδες λευκό τρίχωμα.

Είναι ένα Ελληνικό ενδημικό είδος. Φύεται στα βουνά της Εύβοιας Όχη, Δίρφης και Ξεροβούνι σε υψόμετρο από 600 έως 1.700 μέτρα.

Το είδος αυτό εάν και έχει αρκετές ομοιότητες με την Μαλοτήρα της Κρήτης (Sideritis syriaca, male tirare, δηλαδή τραβώ την ασθένεια) και το Τσάι του Παρνασσού (Sideritis raeseri), διακρίνεται από τα παραπάνω για την μικρότερη και με πιο πυκνά διατεταγμένους σπονδύλους ταξιανθία, καθώς και από το εριώδες τρίχωμα των βρακτείων.

Λόγο της παράνομης κοπής (για εμπορικούς σκοπούς) και της καταστροφής σε πολλές περιπτώσεις των φυτών (συλλογή με εκρίζωση), ο πληθυσμός αυτού του είδους έχει σημειώσει σημαντική μείωση, γι' αυτό και ισχύει απαγόρευση συλλογής του.[2]

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια αναπτύσσονται καλλιέργειες σε μεγάλα υψόμετρα, για παράδειγμα στο Ξερβούνι και Μαυροβούνι σε συνεργασία με τον ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ.



Μοναδικός είναι ο συνδυασμός αφεψήματος σιδερίτη και άγριας μέντας (Μέντα η πουλέγειος Mentha pulegium ή βληχούνι ή φλησκούνι), με λίγο μέλι ή πετιμέζι.

Καιρός να σταματήσουμε να αγοράζουμε από πολυεθνικές τσάι και παράγωγα προϊόντα, όπως αναψυκτικά, αμφίβολης ποιότητας και να στραφούμε στο ενδημικό τσάι του βουνού.

Ποιά είναι όμως η άποψη της "πράσινης ανάπτυξης" για τους βιοτόπους του προστατευόμενου sideritis euboea;

Κ. Αναγνώστου